کوشکی و رسایی بیشترین مهمانان تلویزیون هستند! – تابناک


به گزارش تابناک، فرهیختگان نوشت: تولید برنامه گفت و گو محور از نظر تامین تجهیزات یکی از کم هزینه ترین مدل های برنامه های تلویزیونی است. در واقع، پیچیدگی ایجاد برنامه های گفتگو نه به طراحی و چیدمان آن بستگی دارد و نه به جلوه های ویژه و تنوع مکان. مشکل این است که تهیه کننده تلویزیون فرصت و توانایی گرم نگه داشتن فضای بحث و گفتگو را دارد. اگر این کار اجرا شود، حجم تماشای این برنامه بیشتر از قاب تلویزیون خواهد بود. برای حفظ گرمای میز بحث، رعایت قوانین فنی و محتوایی الزامی است. همچنین باید در نظر داشت که هرگونه ضعف و نقصی در طراحی اجزای حاضر روی میز بحث، در قاب دوربین بزرگ شده و به اعتماد مخاطب لطمه می زند. اگرچه مهارت و مهارت مجری در طراحی فضای گفتگو یکی از عناصر ضروری میز گفتگو است، اما توجه مخاطب معطوف به قرار دادن و انتخاب کارشناسان حاضر در گفتگو است. اگر این دستور تکراری و مبتنی بر کلیشه باشد، دیگر مخاطب علاقه ای به همراهی با مضامین ندارد.

کوشکی و رسایی بیشترین مهمانان تلویزیون هستند!

کارشناس های تکراری که بعد از مدتی صحبت هایشان از بین می رود و توسط مخاطبان طرد می شود. علاوه بر این، قرار نیست یک پلت فرم تلویزیونی بزرگ به اندازه صفحات وبلاگ چند دانشمند علوم سیاسی کاهش یابد. گزینش متنوع کارشناسان در این برنامه ها، جدای از جذب طیف ها و نظرات مختلف، بستر تلویزیون را به عنصری موثر از فضای رسانه ای تبدیل می کند. اما آیا برنامه های رادیویی به آن توجه کردند؟ کافی است نگاهی به لیست مهمانان و کارشناسان دعوت شده به تلویزیون در سه ماه اخیر بیندازید. جدای از چند دوره برنامه شیک، چیدمان مهمانان و کارشناسان در بقیه برنامه ها تفاوت چندانی نداشت.

حتما بخوانید:
عکس های روز جانبازان 2020: تاریک و ساکت در دوران COVID

آیا این گونه برنامه های تلویزیونی باید محلی برای توضیح یک سری موضوعات از پیش تعیین شده باشد و اینکه آیا بستری برای مطالعه مقالات دانشمندان علوم سیاسی است یا خیر و اگر چنین است چرا باید از کارشناس و میز گفتگو دعوت کرد؟ به لطف آداب گفتار، بستر گفتگو در تلویزیون می تواند محلی برای کشف ایده های جدید برای مخاطب باشد و این امر تنها با دعوت از کارشناسان مختلف تلویزیون امکان پذیر است.

یکی از مهمترین برنامه های تلویزیونی امسال برنامه شیوا است که در آن به تعداد کارشناسان حاضر در برنامه توجه ویژه ای شد. شجاعت در انتخاب رشته و همچنین پرداخت هزینه برای این موضوعات از نکات مثبت برنامه روش است. سال‌ها خلأ در تلویزیون برای حل این مسائل وجود داشت و خواست‌های پیگیر اهالی رسانه و فرهنگ برای برخورد با آن‌ها نتیجه مثبتی نداشت. البته روند محبوبیت و تعهد مخاطب به برنامه فراز و نشیب های زیادی داشت. اگرچه سازندگان این برنامه سعی کردند تا حد امکان کارشناسان سیاسی و اجتماعی را وارد برنامه کنند، اما گاهی اوقات این برنامه جلوه بهتری پیدا می کرد و مخاطبان موضوعات آن را نه به دلیل تعداد کارشناسان، بلکه به دلیل تنوع دنبال می کردند. اعتدال در انتخاب کارشناسان

یک برنامه نویس قرار نیست در طراحی میز بحث به دام پیچیدگی فرم و اجرا بیفتد. با افزایش تعداد مهمانان دعوت شده نمی توان مدیران ارشد را راضی کرد و آنتن تلویزیون را پر کرد. کافی است دو دیدگاه متفاوت و حتی متضاد را با ابزار کلاسیک گفت و گو کنار هم قرار دهیم تا مخاطب به دیدگاه سومی که از دل تقابل جدلی و فکری شکل گرفته است، دست یابد. دیدگاهی که لزوماً چیزی نیست که هر یک از دو طرف داشته باشد و با آن در تضاد باشد، بلکه حاصل تقابل گفتمانی است که در ذهن مخاطب شکل می گیرد. اگر سازنده برنامه مدام به این فکر کند که چگونه برنامه ای موفق بسازد، تضاد گفتمانی ایجاد کند و در بین لایه های اجتماعی تاثیرگذار و ماندگار باشد، قطعا در ساخت برنامه به دنبال تعادل و پرکردن آنتن تلویزیون خواهد بود. برای اینکه موضوعات مطرح شده در برنامه به جامعه نفوذ کند، اولین شرط این است که برنامه دیده شود. تا زمانی که مخاطبان تلویزیون به سوگیری برنامه مشکوک نشوند، گارد خود را از دست خواهند داد و احتمالاً نتایج این برنامه به چیزی برعکس هدف برنامه گفتگو تبدیل خواهد شد. وقتی اکثر مهمانان برنامه های تلویزیونی از طیف سیاسی و جریان فکری نشأت می گیرند، طبیعتاً به مخاطب پیشنهاد می شود که تلویزیون محلی برای حضور و حضور در مناظره دیدگاه های مختلف و متنوع نباشد.

حتما بخوانید:
Your Weakest Hyperlink: Use It To Makeup Factory China

دیدگاهتان را بنویسید

hacklink al hd film izle php shell indir siber güvenlik android rat duşakabin fiyatları hack forum fethiye escort bayan escort - vip elit escort html nullednulled themeskürtçe aşk sözleriMobil Ödeme Bozdurmarekorbetgenco bahis