چرا فجایع بیشتر می شود؟/بازی های عاشقانه جاسوس استرالیایی در زندان ایران! / چشم انداز روشن برای احیای برجام – تابناک


گزارش کردن “تابناک” روزنامه های امروز چهارشنبه 26 مرداد در حالی که چاپ و منتشر شد شمارش معکوس برجام من تحلیل تخصصی نتایج احتمالی توافق، بحران آب در پایتخت آب؛ شهر و کرد من چگونه می توانید پرونده آژانس در مورد ایران را ببندید؟ این در صفحه اول روزنامه های مدرن ظاهر می شود.

در ادامه به یادداشت ها و سرمقاله های منتشر شده در روزنامه های معاصر نگاه می کنیم:

چرا بلایا بیشتر و بیشتر می شود؟

«جهان صنعت» در یادداشتی در شماره امروز دنیای صنعت نوشت: آنهایی که در دهه 1350 جوان، نوجوان یا میانسال بودند به خاطر دارند که رادیو به عنوان رسانه ای که بیشترین بازدید شهروندان ایرانی را داشت، برنامه های ویژه ای را نیز برای گروه های اجتماعی تهیه و به گوش ایرانیان رساند. صدا. یکی از این برنامه ها که هر روز حوالی ظهر پخش می شد، برنامه کاری بود. یکی از برنامه های فرعی برنامه کاری به نام “این همه دردسر با من” بسیار جذاب و جالب بود. در این روال، هر روز داستانی از یک کارگر سهل انگار یا یک محیط کار ناامن که منجر به آسیب رساندن به کارگر می شود، شرح داده می شد. به عنوان مثال، دست کارگری در پرس سنگین گیر کرد، صورت کارگری بر اثر پریدن آتش در حین جوشکاری سوخت، کارگر دیگری از داربست ساخته شده برای ساخت و ساز ساختمان سقوط کرد و… این زیربرنامه از کارگران می خواست تا مهارت های دفاع شخصی را بیاموزند تا آماده شوند. و استفاده از تجهیزات ایمنی کارگران در کارخانه ها و محل کار را به کارفرمایان آموزش دهید.
متأسفانه باید گفت که جامعه امروز ایران مانند یک کارگر غافل یا کارفرمایی است که پولی برای خرید تجهیزات ایمنی ندارد یا پولی نمی دهد. ایران امروز از هر سو با بلایای طبیعی و غیرطبیعی در سیاست داخلی، سیاست خارجی، امور اجتماعی، اقتصادی و سیاسی مواجه است. سیل، کم آبی و خشکسالی، خرابی نیروگاه در اوج مصرف برق، تخلیه سدها، کاهش و فرسودگی ظرفیت تولید بنزین نسبت به مصرف، تورم سریع و سرسام آور، سرمایه گذاری منفی در بخش های مختلف و عدم تعادل زیرساختی و تاخیر در ساخت و ساز و بازسازی. زیرساخت‌های فیزیکی در بخش‌های مختلف، مصیبت‌هایی است که شهروندان ایرانی با آن‌ها دست و پنجه نرم می‌کنند. ماجرای کمبود آب شرب شهرکردی و برخی دیگر از مناطق چهارمحال و بختیار که 11 درصد آب ایران را تامین می کرد نمونه ای از این ماجراست و ایرانیان نمونه ای از کارگرانی هستند که هر بلایی سرشان می آید. آیا ایرانیان آنقدر بدبختی را تجربه کرده اند که از آن بی حس و مسحور شوند؟ بی حوصلگی مردم شهرکرد و اعتراض به 9 روز بی آبی نشان می دهد که آنها مدرن رفتار کردند و فهمیدند که دولت باید در فرصتی که دارد اجازه حل مشکل را بدهد اما این رفتار مدرن ماندگاری لازم را نداشت. مردم مشتاق شهرکرد. حالا البته حامیان دولت به آرشیو معجزات رفتند و گفتند این کمبود آب شرب در مرکز استان به کم کاری دولت روحانی مرتبط است اما این ترفند در بین شهروندان ایران جایی ندارد. . حالا که دولت از دست ناراضیان و غربی ها به دست انقلابیون و کسانی که در دولت احمدی نژاد وزیر و معاون وزیر بودند و تحریم ها برداشته شده است، چرا اهالی مرکز استان باید 9 روز وقت بگذارند. در درد و رنج بدون آب؟

حتما بخوانید:
آیا علائم COVID-19 در نوع دلتا متفاوت است؟

عاشقانه بازی های جاسوسی استرالیا در زندان ایرانی!

زهرا توخیدیان در یادداشت هنر میهن امروز نوشت: در یک مستند 60 دقیقه استرالیا که در آوریل امسال پخش شد، گیلبرت ادعاهای مضحکی را مطرح می کند. مسئول پرونده او که فردی به نام گازی زاده بود عاشق او شد و در زندان برایش پیتزا و کیک تولد خرید و گیلبرت از احساساتش استفاده کرد و اطلاعاتی به دست آورد و نامه هایی را روی کاغذ و دستمال نوشت و به خانواده اش رساند. در استرالیا. اما وقتی می فهمد که آزادی اش نزدیک است، به طرف می گوید که علاقه ای ندارد; گازی زاده (که در عشق شکست خورده بود) گیلبرت را به زندان کارچک فرستاد و آزادی او را 7 ماه به تعویق انداخت!
کسانی که داستان را می دانند به داستان می خندند. او در این مستند نمی‌گوید محاکمه‌هایش چگونه برگزار شده و چند بار و چگونه با سفیر کشورش ملاقات کرده است، نمی‌گوید در کارچاک با دبیر وقت ستاد حقوق بشر و وقت ملاقات کرده است. رئیس سازمان زندان و هر دو ساعت‌ها با زندانیان از جمله گیلبرت صحبت می‌کردند و وقتی از او می‌پرسیدند چه نیازی دارد، او از کمبود سبزیجات گلایه کرد و خواست به لباس زیرش دسترسی پیدا کند تا بتواند با آنها بدود. حیاط بزرگ علاوه بر سالن بدنسازی. او نمی گوید که چگونه شایعات بی اساس درباره خودکشی اش در رسانه ها منتشر شد و هدفش از سفر به ایران چه بود. به احتمال زیاد، مستند تنها به خیانت شوهر اسرائیلی‌اش پس از دستگیری اشاره می‌کند و وقتی مجری از او علت را می‌پرسد، محقق به راحتی پاسخ می‌دهد که نمی‌داند و ترجیح می‌دهد وارد آن بحث نشود.
مهم این است که در غیاب روایت مناسب از پرونده‌هایی که ابعاد بین‌المللی دارند، فرصتی برای داستان‌های ساختگی و تحقیر وجهه جمهوری اسلامی ایران و نظام قضایی آن فراهم می‌شود. از قوه قضائیه و نهادهای امنیتی انتظار می رود جزییات همه پرونده ها را برای مردم فاش نکنند، اما اگر برخی اسناد مربوط به برخورد خانم گیلبرت با شبکه های جاسوسی به صورت کنترل شده منتشر شود یا دلیل انتقال وی به زندان قرچک منتشر شود، چه اتفاقی می افتد. آشکار شد؟
حتی پس از آزادی، تصاویر دوربین های مداربسته سلول هایش یا حتی در بازجویی به افکار عمومی راه یافت یا بخشی از محاکمات وی با حضور وکیل و نماینده دولت مربوطه منتشر شد؟
سیستم قضایی به شفافیت هدفمند و پاسخگویی بیشتر نیاز دارد. خوب است حالا که رئیس قوه قضائیه وارد میدان شده و پیچیدگی های فرسایشی رسیدگی به پرونده ها را شخصا و از نزدیک دیده است، به این بخش همیشه مغفول مانده نیز وارد شود تا جاسوسانی چون «کایلی مور گیلبرت» پس از آزادی تشکر کنند. به شایستگی اسلامی، شروع به نشر اکاذیب ساختگی نکرد.

چشم انداز روشنی برای احیای برجام

مرتضی مکی، تحلیلگر مسائل بین الملل در یادداشتی در شماره جاری آرمان ملی نوشت: دورنمای احیای برجام بارها ایجاد شد و آقای اولیانف نماینده روسیه نیز در مصاحبه های خود از احیای سریع برجام اظهار داشت. همچنین با گمانه زنی هایی از سوی مقامات ایرانی، اروپایی و آمریکایی در خصوص فضای موجود در خصوص احیای برجام مواجه هستیم. ابهاماتی باقی می ماند که توپ را به سمت یکدیگر می برد. ظاهراً جمهوری اسلامی ایران توپ را به آمریکا داده و منتظر پاسخ آمریکاست. نکته جالب در اظهار نظر آقای امیر عبداللهیان در مورد آخرین تحولات پیش نویس متن نهایی اتحادیه اروپا این است که وی اعلام کرد اگر آمریکایی ها انعطاف لازم را از خود نشان ندهند، صحبت از بن بست نبوده، بلکه از گفتگوی بیشتر می گویند. این نشان می دهد که این متن نهایی برای جمهوری اسلامی ایران نیست و اگر نتیجه مطلوب را به همراه نداشته باشد، تمایلی به توقف مذاکرات ندارد و به خوبی به ضرورت احیای برجام واقف است. اما وزن احتمالات مثبت در مورد احیای برجام بسیار بیشتر از وزن عدم احیای آن است و این ممکن است چشم انداز روشنی را برای احیای برجام ایجاد کند. بازار نیز نسبت به این موضوع واکنش نشان داده و شاهد کاهش قیمت دلار و سکه هستیم کما اینکه این نوسانات در سایر بازارها تا حدودی قابل مشاهده است. اما قطعا شوک احیای برجام در صورتی می تواند در روند توسعه اقتصادی کشور موثر باشد که بتوانیم از شرایط احیای برجام نهایت استفاده را ببریم و مانند سال 2015 نباشیم که اظهارنظرها و رفتارهای دیپلماتیک انجام می شود. و هیئت های غیرتجاری در ایام احیای برجام. برخی از آنها به خاطر فرصت ها از دست رفتند. اما خوشبختانه در این مدت شاهد بودیم که مخالفان برجام نیز با احیای برجام همگام شدند که این نکته مثبتی است و اکنون امیدواریم با احیای برجام از این روند حداکثر استفاده شود. . ما نباید تنها جنبه های اقتصادی احیای برجام را در نظر بگیریم. قطعاً برجام هم در سیاست خارجی، هم در سیاست منطقه‌ای ایران و هم در مواجهه با حوادث و بحران‌های خاورمیانه و همزمان با احیای برجام، باید برنامه‌های دیگری را نیز در نظر بگیریم. به خصوص بحث FETF که باید روشن شود، زیرا در غیر این صورت اگر گشایش مالی ایجاد شود بسیار محدود و سخت می شود. به هر حال، به نظر می رسد برجام 2015 به گونه ای اجرا شد که در صورت باقی ماندن آن به شکل کامل، ایران راحت تر می توانست از مزایای اقتصادی آن بهره مند شود، اما انتظار نمی رود برجام فعلی فرصت و فضا را برای نظام اسلامی فراهم کند. جمهوری ایران مانند سال 1394 شاهد بودیم که در همان دو سالی که برجام اجرایی شد، بیش از صد هیئت تجاری و اقتصادی وارد ایران شدند و فضای امیدوارکننده و دلگرم کننده ای در کشور ایجاد شد، قراردادهای بلندمدت با شرکت های هواپیمایی منعقد شد. و خطوط هوایی مانند بوئینگ و ایرباس. توتال با سرمایه گذاری پنج میلیارد دلاری وارد عسلویه شد و حتی خودروسازان اروپایی پس از دوران تحریم با جدیت بیشتری وارد ایران شدند. این نشان از خوش بینی به فضای اقتصادی ایران در آن زمان داشت، اما در این شرایط به نظر می رسد ایجاد فضای اعتماد در کشور آسان و سریع نیست. انتظارات از برجام را نباید اغراق کرد. پیامدهای احیای برجام، سایه تحریم‌های سخت‌تر علیه ایران را به همراه خواهد داشت و جمهوری اسلامی ایران در میان‌مدت و بلندمدت مطمئناً می‌تواند از فضای منطقه‌ای و جهانی استفاده بهتری کرده و به بازار جهانی انرژی بازگردد.

حتما بخوانید:
خرید کرم آبرسان دست و صورت