به فولاد زنگ نزنی که خاصیت جذب توسط آهن ربا را داشته باشد بگیر و به فولاد زنگ نزنی که توسط آهن ربا جذب نشود نگیر می گویند.مقاله کامل تر در این صفحه می باشد.

 

فولاد های زنگ نزن سری 300  (مانند 304 و 316 ) دارای کروم هستند که منجر به نگیر بودن استیل می شوند. و این درحالی است که استیل های سری 400 تنها دارای کروم است که خاصیت مغناطیسی فولاد زنگ نزن را حفظ می کند.

 

یکی از روش های تشخیص استینلس استیل از کربن استیل نیز این می باشد که در صورتی که آهن ربا به آن نچسبید این قطعی است که فولاد زنگ نزن است ولی اگر آهن ربا به آن بچسبید هنوز دلیل بر تشخیص فولاد زنگ نزن از فولاد کربن دار نیست..

 

فولاد های زنگ نزن عموما در دودسته بگیر و نگیر تقسیم می شوند عموما استنلس استیلی که توانایی کشش آهنربا را داشته باشد بگیر و عکس آن اگر نتواند آهن ربا را به خود جذب کند نگیر می گویند از جمله فولادهای زنگ نزن نگیر فولادهای سری 300 مانند 304 و 316 هستند اما فولادهای زنگ نزن بگیر استیل های سری 400 هستند در انتخاب مناسب استنلس استیل باید به خاصیت مغناطیسی فولاد , کاربرد و میزان گرید استیل توجه نمود فلزات خواص مغناطیسی متفاوتی دارند که برای تشخیص بگیر یا نگیربودن آنها به راحتی و به کمک یه آهنربا و با نزدیک کردن به آن می توان تشخیص داد که خاصیت مغناطیسی و یا غیر دارند .

تاریخچه

فولاد زنگ نزن یا استنلس استیل (به انگلیسی: Stainless Steel) به فولادهایی با مقدار عناصر آلیاژی بالا گفته می‌شود که توانایی مقاومت به خوردگی در اتمسفرهای خورنده و دماهای بالا را داشته باشند. فولادهای ضد زنگ معمولی حاوی حداقل ۱۱ درصد کروم هستند که عامل اصلی مقاومت به خوردگی آنهاست.

 

پیر بارتیه مهندس فرانسوی در سال ۱۸۲۱، مشاهده کرد که با افزایش مقدار مشخصی کروم به آهن، سفتی و مقاومت به خوردگی اسیدی آن بسیار افرایش می‌یابد. در ۱۹۰۹، لئون گویله و آلبرت پورتوین بطور مستقل در فرانسه ریزساختار آلیاژهای Fe-Cr و Fe-Cr-Ni را بررسی کردند.

 

فولاد 

فولاد فنر یا مفتول های فولادی پرکربن دسته ای از فولادهای آلیاژی می باشد. در آلیاژ فولاد فنر از عناصر سیلیسیم، منگنز، کروم، وانادیوم و مولیبدن استفاده شده است . اگ عنصر کربن در فولاد فنر بیشتر باشد ، فولاد فنر پر کربن شناخته می شود ، اگر وانادیوم عنصر قالب باشد فولاد فنر وانادیوم دار و همچنین اگر مقدار عنصر کروم در فولاد زیاد باشد به فولاد فنر کروم دار معروف است. فولاد های فنر همانگونه که از اسمشان پیداست، دارای خاصیت ارتجاعی خوبی نسبت به دیگر فولاد ها می باشند. وجود عنصر سیلیسیم در فولاد فنر باعث خاصیت الاستیسیته خوب و همچنین وجود عنصر کروم در فولاد فنر، استحکام و مقاومت در برابر خوردگی را افزایش می دهد. فولاد های فنر به دلیل خاصیت الاستیسیته و ارتجاعی که از خود نشان می دهند، در بارگذاری های کنترل شده، تغییر شکل دائمی نداده و به حالت اولیه خود بازمی گردند.

استیل

رایجترین نوع فولاد ضدزنگ استیل‌های سری ۳۰۰ هستند که خود به انواع مختلفی مثل ۳۰۳، ۳۰۴، ۳۰۵، ۳۱۶، ۳۲۱ و ۳۴۷ تقسیم می‌شوند و در بین آن‌ها استیل ۳۰۴ با اختلاف قابل توجهی از بقیه پرکاربردتر و رایج‌تر است. استیل ۳۰۴ و تعداد دیگری از استیل‌های این سری شامل ۱۸ درصد کروم و ۸ درصد نیکل هستند و به همین دلیل به نام استیل ۸–۱۸ هم شناخته می‌شوند. البته نام استیل ۸–۱۸ اشاره به نوع خاصی از استیل ندارد چون فقط درصد دو آلیاژ نیکل و کروم را نشان می‌دهد. علاوه بر این کربن این استیل‌ها کمتر از ۰٫۰۸ درصد است و خاصیت آهنربایی ندارند.