[ad_1]

غواصان المپیکی کمی متفاوت از دیگران به استخر نگاه می کنند. آنها زاویه ها و جاذبه های مولکولی و نیروهای همگرایی را می بینند. آنها شرایط ناگوار را تشخیص می دهند که می تواند ورود به آب را مانند “برخورد با زمین” احساس کند.

این علم ورزش شماست. بدن انسان از یک سکو 10 متری پایین می آید ، به جلو می رود و سرعت آن تقریباً 32 مایل در ساعت است. تأثیر ناگهانی کشش سطحی نسبتاً زیاد آب 72 میلی لیتر در متر.

کسیدی کوک ، کهنه کار تیم ملی ایالات متحده و المپیکی سابق می گوید: “مردم هیچ نظری ندارند.” وقتی به آب ضربه می زنید ، قبل از ورود آن (آب) به اندازه بتن برای یک ثانیه سخت می شود. “

بنابراین در حالی که مسابقه پرش با ترامپولین در بازیهای تابستان آینده شکل می گیرد ، شرکت کنندگان در تلویزیون زیبا به نظر می رسند ، جهش ها و پیچ و تاب های آنها خیره کننده و برازنده خواهد بود. اما باید بدانید که بسیاری از این رقبا سابقه طولانی درد دارند.

شکستن مچ دست و دررفتگی شانه ها. گردن و آرنج کج و پرده گوش شکسته. ضربه مغزی نسبتاً شایع است ، مانند ضربه مغزی ریوی ، که در آن نیروی ضربه ریه ها را کبود می کند.

هر شیرجه امواج ضربه ای را از طریق ماهیچه ها ، رباط ها و استخوان ها ارسال می کند. حمله مداوم تفاوت چندانی با خط حمله در NFL ندارد.

جان لاک ، پزشک ارشد تیم غواصی ایالات متحده می گوید: “این یک ورزش تماسی است.” “شما بدن خود را تحت تأثیر بسیاری از نیروهای منفی قرار می دهید که برای ورزشکار المپیک باید بر آنها غلبه کنید.”

براندون لوسکیاوو ، عضو تیم آمریکایی در رقابت با توکیو با پیچ در مچ دست ترمیم شده با جراحی ، التهاب کشکک در هر دو زانو و مشکلات کمر توضیح می دهد: “وقتی وارد آب می شوید ، ضربه سنگینی را احساس می کنید.”

دو غواص در هوا

مایکل هیکسون (چپ) و اندرو کاپوبیانکو (آمریکایی) در فینال سنباده 3 متر همزمان با هم به رقابت می پردازند.

(والی اسکالی / لس آنجلس تایمز)

مسابقه در توکیو با سکوی پرشی 3 متر بانوان ادامه خواهد داشت و مسابقات روز جمعه به صورت جداگانه آغاز می شود. بیشتر تمرکز بر روی مواردی است که می توانیم ببینیم ، غواصی که از سکو بالا می روند و یا از آن می روند یا تخته غواصی تولید می کنند ، سرعت را به جلو می رسانند که آنها را به تدریج وارد آب می کند.

اگر می خواهید چهار چرخ یا بیشتر را در یک و نیم ثانیه زمان هوا انجام دهید ، مهمترین چرخش باید فوراً شروع شود. در تمام طول پاییز ، آنها باید از وضعیت بدن خود در فضا آگاه باشند ، در حالی که چشم به آب سریع نزدیک می کنند ، امیدوارند که تا آنجا که ممکن است مستقیم وارد شوند.

“زانو زدن یکی از بدترین اتفاقاتی است که می تواند رخ دهد. وقتی شروع کردم بارها برای من اتفاق افتاد. یکی از آن زمان هایی که ACL را شکستم [ligamento de la rodilla]”.

CHRISTA PALMER ، ناوبر آمریکایی

قسمت دیگر – درد – قبل از خیس شدن شروع می شود.

آزمایش 10 متری ، معادل پرش از یک ساختمان سه طبقه ، می تواند منجر به آسیب های مکرر بار ناشی از زمین خوردن مکرر از سکو شود. غواصان ده متری باید با کشش تخته شیرجه کنار بیایند.

کریستا پالمر که در تست همگام سازی 3 متری با الیسون گیبسون هشتم شد ، گفت: زانو زدن یکی از بدترین اتفاقاتی است که می تواند رخ دهد. “وقتی شروع کردم بارها برای من اتفاق افتاد. یکی از مواردی که من مفصل زانو ACL را شکستم. “

اگرچه غواصان ترامپولین از ارتفاع کمتری شروع می شوند ، اما با پریدن در هوا از تخته مقدار زیادی از این تفاوت را جبران می کنند ، بنابراین سرعت ضربه آنها خیلی کمتر نیست.

از این گذشته ، همه غواصان باید با این واقعیت مقابله کنند که مولکولهای سطح آب قوی تر از مولکولهای زیر ترکیب می شوند. این مقاومت در هر استخر تحت تأثیر دما ، فیلتراسیون و زهکشی کمی تغییر می کند.

جشن دو غواص چینی کنار استخر

غواصان چینی مدال طلای خود را در پرش 3 متری مردان جشن گرفتند.

(والی اسکالی / لس آنجلس تایمز)

اگر چیزی وجود داشته باشد که جونز آن را “پیوند ضعیف” می نامد – ماهیچه ای که به اندازه بقیه قوی نیست – آسیب به آنجا راه پیدا می کند.

مایوهای تنگ هیچ گونه محافظتی ندارند ، اگرچه ورزشکاران اغلب مچ دست و دست خود را پانسمان می کنند. در یک چشم بر هم زدن ، بدن آنها باید هنگام ورود ، گالن و گالن آب را جابجا کند.

دکتر ناتانیل جونز ، دانشیار جراحی ارتوپدی که با غواصان در مرکز پزشکی دانشگاه لویولا در ایلینوی کار می کند ، گفت: “جاذبه زمین شما را پایین می کشد و آب ناگهان شما را متوقف می کند.” “بدن در اثر ضربه به سرعت کند می شود ، به همین دلیل است که ما در مورد” زنجیره جنبشی “صحبت می کنیم.

هدف این است که تأثیر بر روی “زنجیره” بازوها ، مچ ها ، آرنج ها و شانه ها را توزیع کنیم.

این فرایند نیاز به ورود به آب از یک زاویه عمود ، با بازوهای کشیده ، دست ها و کف دست ها با هم رو به هم دارد. غواص در اصل سعی می کند سوراخی در سطح ایجاد کرده و تا حد ممکن تمیز از سوراخ کوچکی سر خورد.

نوح ویلیامز غواص انگلیسی در توضیح چگونگی پارگی این ماهیچه می گوید: “اگر نمی توانید بازوی خود را بگیرید ، تمام فشار آب از طریق عضلات سه سر بازو می گذرد.” “این سرگرم کننده نیست ، اما با ورزش همراه است.”

یک ضبط کامل “اشک” نامیده می شود زیرا به نظر می رسد که یک تکه کاغذ پاره شده است. لوسیاوو آن را “برش روغن داغ” توصیف می کند. برای داوران ، این به معنای نمره بالاتر است. برای ورزشکاران ، این به معنی اجتناب از درد است.

اما اجتناب از درد همیشه ممکن نیست ، زیرا غواصان نخبه یک سری سرگیجه آور از قزل آلا ، چین خوردگی و سوسو انجام می دهند.

چرخش بیش از حد یا خیلی کم ، حتی چند درجه ، باعث می شود که بدن با زاویه ای ناخوشایند به آب برخورد کند. هر نوع پیچش یا عدم تعادل می تواند باعث ایجاد استرس در مفاصل کروی شود.

    غواص پاهایش را در هوا نگه می دارد.

غواص در هنگام گرم کردن شیرجه می زند.

(والی اسکالی / لس آنجلس تایمز)

خطرات با توسعه این ورزش افزایش یافته است ، که المپیکی ها را ملزم می کند تا با سختی بیشتری غواصی کنند.

“آیا تا به حال با شکم خود به استخری رفته اید؟” کوک می پرسد. تصور کنید این کار را از ارتفاع 4 متری در حالی که چند چرخ انجام می دهید انجام دهید و چقدر آسیب می رساند ».

لاک به عنوان پزشک تیم از خود می پرسد که چگونه غواصان بر ترس خود از آسیب غلبه می کنند. او می گوید: “آنها فقط باید برگردند و دوباره به آب ضربه بزنند.”

کوک ، 26 ساله ، ماه گذشته در ایالات متحده با شکستگی شدید شانه اش شرکت کرد – هر شیرجه ای او را به لرزه می انداخت – و برای حضور در دومین تیم المپیک خود را از دست داد. در همان مسابقه ، استیل جانسون ، دارنده مدال نقره بازی های ریودوژانیرو ، مجبور شد با چنین پای اولیه ای بازنشسته شود که به سختی می تواند روی عرشه استخر راه برود.

او به NBC Sports گفت: “من دو عمل جراحی داشتم.” “در یک مرحله ، شما باید یک تصمیم عاقلانه بگیرید و عقب بروید تا بر سلامت خود تمرکز کنید ، نه افتخار المپیک.”

چیز دیگری وجود دارد که نمی توانیم از روی غرفه ها یا تماشای تلویزیون ببینیم. این راهی برای افزایش امتیاز داوران با به حداقل رساندن چلپ چلوپ است.

درست در زیر سطح ، غواصان آنچه را که “شنا” یا “صرفه جویی” می نامند انجام می دهند. با کشیدن بازوها و خم شدن به جلو یا عقب در زیر آب ، می توانند توهم ورود عمودی را تقویت کرده و در حرکتی که عضلات کمر و عضلات را تنش می دهد ، با آنها آب اضافی را به داخل آن سوراخ بکشند.

به همه اینها صدمات ناشی از استفاده بیش از حد اضافه می شود که از هزاران ساعت تمرین در طول یک مسابقه دریافت شده است. غواص کانادایی Kaeli McKay با آسیب دیدگی از ناحیه مچ پا وارد توکیو شد که آماده سازی را دشوار کرد: “من فقط 25 تمرین در روز می توانم در تمرین انجام دهم ، بنابراین همه حساب می کنند.”

بهترین ورزشکاران سعی می کنند با تقویت شانه ها ، بازوها و ماهیچه های اصلی در وزنه از خود دفاع کنند. آنها دائماً کشیده می شوند تا انعطاف پذیر باقی بمانند. تمرین تکنیک ترامپولین و فرود آمدن روی پد فوم ، که به تمرین خشک معروف است ، نیز کمک می کند.

لوسکیاوو می گوید: “این یک ورزش تکراری است.”

تقریباً همه در مقطعی مجروح می شوند: این یک واقعیت رقابت در سطح بالا است. بنابراین آخرین قطعه پازل برای کسانی که می خواهند به المپیک بروند آمادگی ذهنی است.

59 گامی که برای بالا رفتن از سکوی 10 متری باید بردارید ، لحظات تنش روی لبه با بازوهای دراز شده ، زمان زیادی را برای شک باقی می گذارد.

جشن دو غواص کنار استخر.

مایکل هیکسون (چپ) و اندرو کاپوبیانکو از ایالات متحده مدال نقره خود را در پرش همزمان 3 متری جشن می گیرند.

(والی اسکالی / لس آنجلس تایمز)

کوک می گوید: “شما آن را در ذهن خود ثبت کرده اید ، من قبلاً از این شیرجه آسیب دیده ام.” “اگر دوباره آسیب ببینم چی؟”

تجسم می تواند اضطراب را کاهش دهد. غواصان با این تمرینات زمینی سخت و تمرینات با وزنه اعتماد به نفس خود را افزایش می دهند. آنها علوم را مطالعه می کنند و راههایی برای غلبه بر درد می یابند.

“هر بار که مردم در مورد آسیب ها می شنوند ، فکر می کنند:” واقعاً؟ برای غواصی؟ “- کوک می گوید. آنها نمی دانند که آب چقدر بی رحمانه است ».

این بخشی از این ورزش است که ما نمی بینیم.

برای خواندن این یادداشت به زبان اسپانیایی ، اینجا را کلیک کنید.



[ad_2]

منبع: play-news.ir