ستون: مهاجران آمریکایی خود راضی در مکزیک باید با حقیقت روبرو شوند



کامیون غبار آلود در امتداد خیابان های باریک جومولکیلو، روستایی در ایالت زکاتکاس مکزیک که پدرم در آن به دنیا آمده بود، پرید. از جلوی خانه های خالی می چرخید، با سرعت از کنار کلیسا گذشت و در نهایت جلوی کلیسا توقف کرد دامداری تنها فروشگاه گوشه.

آنجا، من در کنار پدرم و گروهی از مردان مسن‌تر ایستادم – آنچه از جمعیت جومولکیلو باقی مانده بود، زیرا تقریباً همه دهه‌ها قبل از آن به شرق لس‌آنجلس و دره سان فرناندو رفته بودند.

به مردی نگاه کردیم که به آرامی از پیکاپ بیرون آمد – میانسال، سفیدپوست، عینک آفتابی، پیراهن پولو، شلوار جین و لبخند. او به زبان اسپانیایی شکسته از هیچ کس خاصی نپرسید که آیا خانه هایی برای فروش وجود دارد یا خیر. همه با دیدن یک گیج شدند گاباچو در دهکده ای کوچک در کوه های مرکزی مکزیک که کمی سکوت کردیم.

سپس یک گروه کر مؤدبانه، اما محکم «نه» آمد.

به زبان انگلیسی پرسیدم که تا این لحظه از آمریکا چه کار می کرد؟

مردی که هرگز نامش را نگفت، گفت: «می‌خواهم به اینجا نقل مکان کنم». “در خانه خیلی گران است.”

او بدون تعلل از لیبرالیسم، از این که چگونه ایالات متحده کشوری شکست خورده بود و چگونه می‌خواست دوران بازنشستگی خود را در آرامش بگذراند، شکایت کرد. او پرسید که آیا خانه‌ای برای فروش در جرز، شهری که جومولکیلو به آن تعلق دارد، می‌شناسیم.

جواب منفی.

مرد دوباره سوار کامیونش شد و با صدای بلند رفت. حتی نگفت متشکرم.

اگرچه این برخورد 22 سال پیش اتفاق افتاد، اما من می توانم آن آمریکایی زشت را به یاد بیاورم که مانند آن دیروز در حیاط خانه من اتفاق افتاد.

هر زمان که حتی دوستان من در مورد نقل مکان به یک کشور خارجی صحبت می کنند، زیرا ایالات متحده بیش از حد است، تصویر چهره از خود راضی آن مرد و انتظار او از استقبال یک شهر در حال مرگ از او همیشه در ذهن من ظاهر می شود.

به دوستانم می‌گویم که تسلیم این آمریکایی‌ترین مذاهب نشوند، مذهبی که ظاهراً محبوب‌تر از همیشه است، جایگاه‌های مجازی‌اش مملو از شاگردان محافظه‌کار و لیبرال، پیر و جوان – اما همه با پول جابه‌جایی.

در پرتغال، همکار من جاوید کالیم متوجه شد که ساکنان سابق ایالت طلایی از آب و هوای معتدل این کشور مدیترانه ای استفاده می کنند و از وضعیت اقتصادی کشور، یکی از فقیرترین کشورهای اروپا، استفاده می کنند. این هفته، همکارم کیت لینتیکوم، ارسال مشابهی را از مکزیکو سیتی ارسال کرد.

حتما بخوانید:
نمونه جراحی سانترال لب

در هر دو مکان، بومیان با صدای بلند شکایت کرده‌اند که این آمریکایی‌های جدید آنها را از خانه‌هایشان بیرون می‌کشند و برای یادگیری آداب و رسوم و سنت‌های محلی زحمتی به خود نمی‌دهند. جاوید و کیت اعتراضات علیه تازه واردان را از طریق کمپین های شرمساری اینترنتی و درخواست از دولت های محلی برای مداخله ثبت کردند. آمریکایی‌ها حداقل باید بدانند که حضور آنها به طور خودکار زندگی هر کجا که باشند بهبود نمی‌بخشد.

پاسخ بسیاری از آمریکایی هایی که جاوید و کیت با آنها مصاحبه کردند؟ نه فقط بی تفاوتی بلکه سرپیچی.

یکی از پیوندها در مورد پرتغال به جاوید گفت: “همه چیز در خانه خیلی زیاد می شد، اما من نمی خواستم همه چیز لس آنجلس را پشت سر بگذارم.” جامعه به سادگی تعویض کفش است.

یکی دیگر به کیت از مکزیکوسیتی گفت: «این به من یادآوری می‌کند که در بروکلین، گاهی اوقات در محیطی دوستانه‌تر و تمیزتر هستم، گویی یکی از کلان‌شهرهای بزرگ جهان بهتر از یک محله نیویورک نیست.

تروپ آمریکایی زشت البته چیز جدیدی نیست. به اصطلاح پرنده های برفی مدت ها پیش سان میگل د آلنده در گواناخواتو و زیهواتانجو در گوئررو را به حومه جنوب مرزی دنیای اوقات فراغت تبدیل کردند. هیپسترهای نیویورکی مدت‌هاست که مکزیکوسیتی را به همان اندازه که لس آنجلس انجام می‌دهند تسخیر کرده‌اند. به نظر می رسد نیمی از طبقه متوسط ​​سن دیگو در آپارتمانی در روزاریتو یا انسنادا بازنشسته شده اند.

من با افرادی که وطن خود را برای زندگی بهتر در جای دیگری ترک می کنند مشکلی ندارم – vaya con Dios، و همه اینها اما این چیزی نیست که با این نسل جدید مهاجران اتفاق می افتد. آنها نماد افرادی هستند که من آنها را ترک کالیفرنیا می نامم: افراد ممتازی که همه چیزهای آسان را می خواهند و هیچ یک از سختی ها را نمی خواهند و در شرایطی که فکر می کنند زندگی بهتری با کوچکترین ناراحتی دارند، زندگی بهتری دارند.

اینکه آنها در کشورهای خارجی به سر می برند و زندگی بزرگی دارند در حالی که همسایگان جدیدشان با هم دست و پنجه نرم می کنند، بسیار وحشتناک است، اما برای آن نوع بسیار مناسب است.

و آنها کاملاً با مهاجران متفاوت هستند، که برخی از این مهاجران اصرار دارند که هستند. اما تفاوت بین این دو گروه به ظاهر مشابه به اندازه تفاوت های یک پناهنده و یک گردشگر متفاوت است.

حتما بخوانید:
متحدان آمریکا در اواسط ژانویه نگران دموکراسی آمریکا هستند. 6 جلسه دادرسی

مهاجران سرمایه مالی برای تعقیب زندگی خوب را دارند. مهاجران هرگز نمی توانند. مهاجران می دانند که اگر شکست بخورند، بالشتک کشورشان سقوط را خواهد شکست. مهاجران می دانند که راه برگشتی وجود ندارد، بنابراین باید به سمت جلو حرکت کنند.

مهاجران می توانند هر زمان و هر کجا که بخواهند حرکت کنند. مهاجران نمی توانند مهاجران به کشورهایی که در آن زندگی می کنند به سطحی ترین روش ها متصل می شوند و چیز کمی به آن اضافه می کنند. مهاجران بخشی از وطن جدید خود می شوند و مسیر آن را به طور اساسی تغییر می دهند.

عصاره مهاجران; مهاجران بهبود می یابند.

حرکت آمریکایی‌ها به مکزیک به‌ویژه مرا به یاد اتفاقی می‌اندازد که در آغاز قرن بیستم رخ داد، زمانی که صنعت آمریکا به‌طور انبوه حرکت کرد و میلیاردها دلار ثروت را غصب کرد در حالی که چیزی جز استثمار به کشور اضافه نکرد. بنابراین پس از خواندن قطعه کیت، با آدریان فلیکس، استاد و همکار مطالعات قومی دانشگاه کالیفرنیا ریورساید تماس گرفتم. جرزانو که در مطالعه مهاجرت مکزیکی، به ویژه از Zacatecas تخصص دارد.

او خندید زمانی که من در مورد حکایت جومولکیلو مدت ها پیش خود به او گفتم و گفتم او در سال های اخیر داستان های مشابهی را از دیگران شنیده است. ranchos در اطراف خرز و او اعتراف کرد که از اصطلاح “اکسپورت” متنفر است، که برای او “بسیار متفاوت با افرادی است که به اجبار آواره شده اند”، چه به دلیل اقتصاد یا جنگ.

فلیکس خاطرنشان کرد که آمریکایی‌هایی که با پول خود وارد می‌شوند، اقتصاد محلی را اساساً تغییر می‌دهد و آنها را بیشتر به دلار وابسته می‌کند که به راحتی می‌توانند در آنچه او «صنعت استخراج» می‌خواند فرار کنند. اما فلیکس استدلال می‌کند که ناشنوایان بیشتر این است که این ساکنان جدید در یک پیله متحرک از مکزیک عبور می‌کنند که تا حد زیادی از آنها در برابر دنیای واقعی اطرافشان محافظت می‌کند.

او گفت: “مناطق اطراف و ساکنان دائمی از خشونت و فقر به شدت آسیب دیده اند.” به طور کلی، “اتباع خارجی از آن مصون هستند.”

این بازی زندگی روی سرور شخص دیگری با کدهای تقلب است.

این امتیازی است که برای مهاجران آمریکایی اعطا شده و مجاز است – اما آنها حداقل باید در مورد مزیت جهنمی خود صادق باشند.


منبع: play-news.ir